Cebula zwyczajna

Mapa strony

Sklep internetowy

Cebula zwyczajna

Podziel się

CommButt plugin

( Nazwa Lacińska - Allium Cepa )

Wiadomości ogólne
Cebula zwyczajna jest rośliną zielną jednoroczną, dwuletnią i wieloletnią. Należy do rodziny ( Liliaceae ). Uprawiane jest wszędzie. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Ojczyzną cebuli była Azja ¦rodkowa, Kaukaz, Syberia i północno-zachodnie Indie. W Azji ¦rodkowej i Południowo-Zachodniej była uprawiana 2000 lat przed naszą erą. Z Persji sprowadzono cebulę do Egiptu i Grecji. Egipcjanie używali jej w celu zapobiegania chorobom zakaźnym. Obecnie uprawia się różne odmiany cebuli, prawie we wszystkich częściach świata. W Europie należy do najbardziej rozpowszechnionych i lubianych roślin warzywnych i przyprawowych na świecie. Znajduje również zastosowanie jako roślina lecznicza. Surowcem zielarskim jest świeża dojrzała cebula. Suszonych cebul używa się bardzo rzadko. Ma ostry zapach oraz słodkawo-korzenny smak i drażni gruczoły łzowe. Substancje zawarte w cebuli są zbliżone do substancji czosnku. Zawiera, oprócz dwuwodoroalliny i organicznych związków siarki, glikozydy flawonowe, pektynę i glukokininy.

Substancje te działają:

bakteriobójczo i przewbiegunkowo,

wspomagją usuwanie pasożytów z przewodu pokarmowego,

sprzyjają tworzeniu się i wydalaniu żółci,

sbniżają ciśnienie krwi,

obniżają stężenie glukozy we krwi,

mają działanie wykrztuśne,

wywierają korzystny wpływ na funkcjonowanie przewodu pokarmowego,

pobudzają apetyt i wspomagają trawienie, osłabiają napięcie jelit,

wzmacniają tkankę łączną, wpływają na stan włosów, paznokci.

Cebulę podaje się wewnętrznie w różnych formach podobnie jak czosnek. W medycynie ludowej stosuje się cebulę zewnętrznie przeciw wszelkim ropnym chorobom skóry a sok z cebuli wpuszczony do nosa hamuje katar. Miazga ze świeżej cebuli i sok leczą rany, oparzenia, odmrożenia, owrzodzenia, urazy, gościec, wysypki, odciski, brodawki, piegi, trądzik skóry twarzy.

Sok, najlepiej z miodem, pije się przy suchym kaszlu, zapaleniu oskrzeli. Miazga z tartej cebuli i tartych jabłek zalecana jest w stwardnieniu (starczym) naczyń mózgu.

W Indiach cebula jest uważana za środek pobudzający, moczopędny, wykrztuśny a ponadto stosowana przy nieżytach nosa.

Należy jednak pamiętać, że jej nadużywanie może okazać się szkodliwe w przypadkach ciężkich chorób nerek, wątroby, żołądka i serca.

Wartość kaloryczna cebuli jest mała (10 dkg. cebuli surowej = 50 kalorii). Zawiera związki siarki, fosforu, magnezu, cynku, krzemu, cenny zespół witamin A,B,C,PP,K i bogaty asortyment związków mineralnych, wzmacniających ogólną odporność organizmu na różne infekcje i choroby. Zawarta w cebuli miedź potrzebna jest organizmowi do regeneracji tkanki płucnej, zaś obecność żelaza i wapnia odgrywa ważną rolę w tworzeniu krwinek czerwonych (hemoglobiny) i tkanki kostnej. Obecność lotnych olejków eterycznych zawierających związki siarki, odpowiedzialna jest za jej drażniące i bakteriobójcze działanie. Organiczne związki siarki wzmacniają strukturę kolagenu paznokci i włosów, zaś obecność fosforu i znikome ilości lecytyny przyczyniają się szczególnie do sprawnego funkcjonowania szarych komórek mózgu. Zawartość krzemu i wapnia koniecznego do budowy i wzmocnienia kości sprawia, że cebula jest szczególnie polecana jako pożywienie dla młodzieży i starszych osób - dotkniętych osteoporozą. Dzięki siarce, potasowi i jodowi cebula ma właściwości detoksykacyjne i antyinfekcyjne. Także jej działanie moczopędne zostało potwierdzone badaniami. Zawarte w cebuli glikozydy flawonowe, glukoza i inne związki organiczne oraz witaminy z grupy B, a także witaminy E, PP i niewielkie ilości witaminy C, odgrywają w procesach metabolicznych naszego organizmu poważną rolę. Zespół tych związków działa też żółciopędnie i żółciotwórczo, pobudza apetyt, wywiera korzystny wpływ na cały układ trawienny. Działa też wiatropędnie, ale nie wiatrotwórczo. Zaleca się spożywanie cebuli chorym na marskość wątroby oraz ludziom otyłym. Najzdrowsza i najlepiej tolerowana przez organizm człowieka jest cebula surowa, dokładnie przeżuta. Nie zaleca się do surówek z dodatkiem cebuli dodawać octu, ponieważ kwas octowy utrudnia jej trawienie. Dla tych, których drażni zapach czosnku i cebuli, proponuję żucie ziarnen palonej kawy lub lepiej zielonej naci pietruszki, selera.

Przepisy

Miazga do okładów
¦wieżą cebulę utrzeć na bardzo drobnej tartce lub zemleć w maszynce. Otrzymaną masę rozsmarować na gazie i przykładać na miejsca objęte bólem reumatycznym. Cebula powoduje miejscowe zaczerwienienie skóry. Uwaga - w trudno gojących się ranach, czyrakach, ropniach, owrzodzeniach itp. aby uniknąć dodatkowego zaczerwienienia skóry, stosujemy okłady z cebuli gotowanej lub upieczonej w piecyku. Traci ona w tej postaci swoje właściwości wywoływania przekrwienia skóry, zachowuje natomiast w pełnej sile działanie bakteriobójcze.

Syrop w cebuli
Dobrze utartą cebulę wymieszać z miodem lub syropem w równych częściach, podgrzać i wycisnąć przez płótno. Pić po łyżce stołowej 3-5 razy dziennie, dzieci po łyżeczce do herbaty.

Sok z cebuli
Dobrze posiekaną cebulę posypać cukrem, pozostawić w ciepłym miejscu na kilka godzin, wycisnąć sok przez płótno. Pić 2-4 razy dziennie po łyżeczce.

Katar
Przy stanach grypowych, tampony z gazy lub waty, z tartą cebulą wkłada się w nozdrza na 15 min rano, w południe i wieczorem.

Przepis dla panów z łysiną
Tłumacząc treść starych zaleceń na język współczesny, należy wcierać sok z cebuli w miejsca łysienia. Podobno sprzyja porostowi włosów a nawet brody.

Ludzie chorujący na wątrobę, woreczek żółciowy nie powinni spożywać cebuli na surowo lub mocno zrumienionej na tłuszczu, bowiem jako ciężko strawna-powoduje wzdęcia. W tym wypadku można jeść cebulę duszoną z niewielkim dodatkiem tłuszczu lub gotowaną z jarzynąmi.