Rumianek pospolity

Mapa strony

Sklep internetowy

Rumianek pospolity

Podziel się

CommButt plugin

(Nazwa łacińska - Matricaria Chamomilla L.)

Wiadomości ogólne
Jest to roślina jednoroczna z rodziny Compositae , występująca w całej Europie, w wielu regionach Azji, w Ameryce Północnej i Australii. W Polsce rośnie jako chwast polny przy drogach i nieużytkach, na całym niżu i w dolnej części strefy górskiej. Ze względu na duże zapotrzebowanie rumianek jest często uprawiany na plantacjach. Ma łodygę rozgałęzioną, nagą, wysoką do 60 cm. Liście pierzastodzielne o odcinkach równowąskich. Kwiaty zebrane w koszyczki, rozmieszczone pojedynczo na zakończeniach rozgałęzień łodygi. Jest to roślina silnie aromatyczna. Kwitnie od maja do czerwca. Kwiaty rumianku pochodzące z krajów Europy środkowej zawierają przeważnie więcej olejku aniżeli południowoeuropejskie.

Surowiec
Do celów leczniczych zbiera się koszyczki rumianku (Anthodium Chamomillae) z możliwie najkrótszą szypułką, gdy białe kwiaty na obwodzie mają położenie poziome. Suszy się szybko w przewiewie w temp. 35*C. Po wysuszeniu należy go przechowywać w szczelnym opakowaniu, w miejscu suchym i chłodnym.

Związki czynne w roslinie
Kwiaty zawierają 0,3 - 1,3 % olejku eterycznego. Jego składnikami są: chamazulen (6-18 %),postazulen, alfa-bisabolol i jego tlenki (25 - 50%), spiroeter, beta - farnazen, mircen, kadinen, i inne. Drugą grupę stanowią flawonoidy (związki roślinne o działaniu przeciwutleniaczy) jak: apigenina, luteolina, kwercetyna, 7-glukozydy a trzecią pochodne kumarynowe: umbeliferon i herniaryna. W samych kwiatach występują spirocykliczne poliacetyleny, cholina, karotenoidy, sole mineralne i śluz (do 17 %).

Działanie
Wyciągi z rumianku zawierają olejki eteryczne i dzięki temu wywierają działanie przeciwzapalne na błony śluzowe i skórę. Najbardziej czynnymi związkami są alfa-bisabolol i spiroeter, a w mniejszym stopniu chamazulen, któremu przypisuje się działanie przeciwalergiczne. Spiroeter hamuje wydzielanie histaminy (mediatora wyzwalającego reakcję alergiczną) oraz serotoniny i bradykininy (substancji wywołujących stany zapalne). Flawonoidy i związki kumarynowe zawarte w kwiatach działają rozkurczowo na mięśnie gładkie jelit, znosząc objawy kolki jelitowej. Dzięki temu rumianek przywraca prawidłową perystaltykę ( ruchy robaczkowe jelit), zapobiega wzdęciom i jest skutecznym środkiem wiatropędnym. Działa tez żółciotwórczo i uspokajająco. Napary podawane małym dzieciom działają słabo przeczyszczająco. Eliminacja czynnych związków rumianku następuje poprzez nerki z moczem i wywiera działanie przeciwzapalne na kłębki nerkowe, moczowody i pęcherz moczowy. Pewne znaczenie ma również cholina, występująca w surowcu znacznej ilości, która ma działanie lipotropowe i przeciwzapalne. Związki azulenowe (rumiankowe) unieczynniają działanie toksyn wytwarzanych przez gronkowce i paciorkowce a ponadto szybko zmniejszają lub całkowicie usuwają ból, swędzenie i pieczenie. Wyciągi z rumianku stosowane zewnętrznie działają silnie przeciwzapalnie i nieco słabiej przeciwuczuleniowo. Na włosy napary rumianku działają rozjaśniająco i nadają im lekko złocisty odcień.
Na bazie rumianku wyprodukowano lek homeopatyczny o nazwie Chamomilla, niezwykle skuteczny u dzieci, w likwidowaniu objawów związanych z ząbkowaniem: niepokoju, rozdrażnienia, bezsenności. gorączki, dyspepsji.

Działania niepożądane
Nie stwierdzono działań niepożądanych, nawet u niemowląt.

Zastosowanie

Napar z rumianku do użytku wewnętrznego stosuje się:

w stanach zapalnych przewodu pokarmowego,

pomocniczo w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy,

wrzodziejącym zapaleniu jelit,

nadmiernej fermentacji w jelitach, wzdęciach, bólach brzucha

odbijaniu i zgadze, braku łaknienia,

w stanach skurczowych jelit i utrudnionym odchodzeniu gazów, zwłaszcza u dzieci i osób w podeszłym wieku,

do wykonania lewatyw u małych dzieci w zaparciach stolca,

w stanach zapalnych gardła, dziąseł, anginach.

W połączeniu z surowcem otrzymanym z innych roślin podaje się go jako:

słaby środek uspokajający,

żółciopędny,

pomocniczo w przewlekłym zapaleniu dróg moczowych, pęcherza moczowego i kłębków nerkowych,

do płukania w stanach zapalnych błony śluzowej jamy ustnej, dziąseł, gardła, zatok obocznych nosa, w codziennej higienie jamy ustnej.

Do użytku zewnętrznego w:

owrzodzeniach skóry,

żylakach odbytu, szczelinach odbytu,

owrzodzeniach żylakowatych kończyn dolnych,

rumieniu i świądzie skóry,

odleżynach,

zapaleniu pieluszkowym i dzieci,

alergicznym zapalenia skóry,

oparzeniach termicznych i słonecznych I i II stopnia,

niewielkich uszkodzeniach skóry promieniami Roentgena,

okulistyce do przemywań stanów zapalnych rogówki i tęczówki,

alergicznym ropnym zapaleniu spojówek i skóry powiek,

inhalacjach, w zapaleniu górnych dróg oddechowych, dychawicy oskrzelowej (astmie), katarze siennym,

kosmetyce do mycia, rozjaśniania włosów, do kąpieli regenerujących skórę.

W ginekologii:

w upławach,

w zapaleniu szyjki macicy, nadżerkach,

w stanach zapalnych pochwy,

świądzie i stanach zapalnych sromu,

w zwalczaniu rzęsistka pochwowego (Trichomonas vaginalis),

w bolesnym miesiączkowaniu.

Przetwory

Napar z kwiatów rumianku
1 - 2 łyżki stołowe koszyczka rumianku zalać 2 szklankami wrzącej wody i parzyć pod przykryciem 15 min. Odstawić na 5 min i przecedzić. Pić 1 szklankę 3 razy dziennie między posiłkami w stanach zapalnych przewodu pokarmowego jako środek rozkurczowy i wiatropędny. Ten sam napar można stosować zewnętrznie do płukania jamy ustnej, irygacji, okładów, przymoczek, nasączania tamponów dopochwowych oraz do inhalacji. Po rozcieńczeniu 1 : 1 ciepłą wodą - do lewatyw u niemowląt.

Zioła w schorzeniach wątroby
Zmieszać po 25 g kwiatów rumianku, rozdrobnionej kory kruszyny, liści mięty pieprzowej, ziela drapacza lekarskiego, ziela dziurawca, ziela fiołka trójbarwnego i ziela krwawnika. Zalać w termosie 1 łyżkę mieszanki, 1 szklanką wrzącej wody. Zamknąć i odstawić na 1 godz. Pić 2/3 szklanki rano na czczo i wieczorem w stanach po wirusowym zapaleniu wątroby jako środek przeciwzapalny, odtruwający, przeciwskurczowy, żółciopędny oraz pobudzający trawienie i łagodnie moczopędny.